Wednesday, July 11, 2012

မမုန္းတတ္သူမ်ား



မုန္းပစ္လုိက္ဖုိ႔လည္း မလုိအပ္ေတာ့ပါဘူး
ရင္နာပစ္လုိက္ဖုိ႔လည္း မလုိအပ္ေတာ့ပါဘူး
အၾကင္နာေတြ နာက်င္မႈေတြ ေထြးပုိက္ထားတဲ့
ေဟာဒီ သူသူငါငါ ခႏၶာကုိယ္ႀကီးကုိ
ဘာေၾကာင့္မွ အျပစ္မရွာရက္ေတာ့ပါဘူး
သူ႔ကုိယ္မွာကပ္ေနေတာ့ သူ႔အလုိလိုက္ရင္း
မသိလုိက္ မသိဘာသာ ငါတုိ႔ ႀကီးပ်င္းလာတာ
တတိယအရြယ္ဆုိတာႀကီး နီးနီးလာ
ေပးဆပ္ၿပီးရင္း ေပးဆပ္ရတဲ့ အေႂကြးေတြပဲ
မေက်ႏုိင္ မဆပ္ႏုိင္ ျဖစ္ေနရတာပဲ
ဘယ္ဘုရားမွလည္း မခၽြတ္ႏုိင္
ကုိယ္လည္း ဘယ္တရားနဲ႔မွ မကၽြတ္ႏုိင္
သံသရာကုိလည္း မသိႏုိင္
အဖန္တရာေတြလည္း မေၾကာက္ႏုိင္
ဒီ႐ုပ္နာမ္အေပၚ အနစ္နာခံ
ကဗ်ာမဆန္ေအာင္ ဆက္ခ်စ္ေနၾကမွာပဲ
ခင္ဗ်ားလည္း ဒီလုိပဲ မဟုတ္လား။

မင္းႏွလံုးသားက ဘယ္မွာ?


ကုိယ္နမ္းလုိက္တဲ့ ႏႈတ္ခမ္းမွာ
တုန္ရီ႐ႈိက္ငုိေနတာက
ကုိယ့္အတြက္မွ မဟုတ္ခဲ့တာ
ခြင့္လြတ္ခ်စ္ခဲ့ေပမယ့္
ကုိယ္လည္း သာမန္ေယာက်္ားတစ္ေယာက္ပါပဲကြယ္
မင္းႏွလံုးသားမွာ အေဝးမွာေရာက္ေနခဲ့တာပဲ
ကုိယ့္အတြက္မရည္စူးတဲ့ ေအးစက္စက္အနမ္းကုိ
ခံယူရေလာက္ေအာင္လည္း ကုိယ္ရွက္တတ္ပါေသးတယ္
နဒီဝကႍ မွာ ဘယ္လုိေကြ႕ေကာက္မလဲ
ဣတၳိဝဂႍ မွာေတာ့ ခပ္ခ်ိဳခ်ိဳ အၿပံဳးေတြပဲ
အခ်စ္သံစဥ္နဲ႔ သီခ်င္းေလးဆိုညည္းတဲ့
ဝဂႍေအာက္မွာ ကုိယ့္မနက္ျဖန္ေတြ က်ေပ်ာက္ခဲ့တယ္
တဝဲလည္လည္နဲ႔ မလြတ္ရဲတဲ့ လက္အစံုကုိလည္း
ကုိယ့္အတြက္ဆုိ ေအးစက္
အခ်စ္ရယ္…
တခါက အရည္လဲ့ခဲ့တဲ့ အခ်စ္မ်က္ဝန္းမွာ
အခုလည္း အခ်စ္ရည္လဲ့ေနဆဲ
တစ္ခါက ခ်ဳိျမခဲ့တဲ့ အေျပာအဆုိမွာ
အခုလည္း ခ်ိဳျမေနဆဲ
တခါက ၾကယ္ေတြ တျဖဳတ္ျဖဳတ္ေႂကြတဲ့ အၿပံဳးမွာ
အခုလည္း ၾကယ္ေတြ တျဖဳတ္ျဖဳတ္ေႂကြဆဲ
မာယာကသာ နည္းနည္းေလး ေျမပံုလႊဲလႊဲသြားခဲ့။