Wednesday, October 14, 2009

ဆရာေဇာ္ဂ်ီရ႕ဲ ကဗ်ာမ်ား

တုိ႔တုိင္းျပည္
ထေလာ့ျမန္မာ အုိျမန္မာတုိ႔
တုိ႔ရြာတုိ႔ေျမ တုိ႔ရြာေျမ၀ယ္
ေစတီ စပါး မ်ားလည္းမ်ား၏
မ်ားပါေလလဲ တမြဲမြဲႏွင့္
ဆင္းရဲကာသာ ကာလၾကာလွ်င္
ယာစကာမ်ိဳး တၫႇိဳးၫႇိဳးႏွင့္
ပုထုိး ျမင့္ေမာင္း ေက်ာင္းႀကိဳေက်ာင္းၾကား
လွည့္လွည္သြားလ်က္
မစားေလရ ၀မ္းမ၀၍
ဆြမ္းမွ် မတင္ႏုိင္ရွိမည္တည္း
ထေလာ့ျမန္မာ အုိျမန္မာတုိ႔
တုိ႔ရြာတုိ႔ေျမ တုိ႔ရြာေျမ၀ယ္
ေရခ်ိဳေသာက္ရန္ ျမစ္ေခ်ာင္းကန္ႏွင့္
သီးႏွံခ်ိဳပ်ား မ်ားလည္းမ်ား၏
မ်းပါေလလဲ တမြဲမြဲႏွင့္
ဆင္းရဲကာသာ ကာလၾကာလွ်င္
ျမင္သာျမင္ရ မစားရ၍
ေတာကၿပိတၱာ ျဖစ္မည္တည္း
ထေလာ့ျမန္မာ ျမန္မာထေလာ့
အားမေပ်ာ့ႏွင့္ မေလွ်ာ့လံု႔လ
သူကစ၍ ငါက အားလံုး
လက္႐ံုးျမားေျမာင္ ဉာဏ္ျမားေျမာင္ႏွင့္
စြမ္းေဆာင္ၾကေလာ့ ေဆာင္ၾကေလေလာ့
ဤေျမဤရြာ ဘယ္သူ႕ရြာလဲ
ဤယာစပါး ဘယ္သူ႔စပါးလဲ
ထားေလာ့တာ၀န္ ပြန္ေလာ့လုပ္ငန္း
ဉာဏ္ေရွ႕ပန္း၍
တ၀မ္းတစိတ္ ညီေစသတည္း။

အုိတက္လူတုိ႔
ျမန္မာျပည္၀ယ္ ထီးစည္တုိ႔မင္း
ပ်က္ယြင္းပါပေကာ သုိ႔စိတ္ေစာလွ်က္
ေဘာ … အုိ ရဲေသြး တက္လူကေလးတုိ႔
ငုိေႂကြးသမႈ ျပဳ႐ံုမွ်ျဖင့္
မပြင့္ဉာဏ္ရည္ လက္မည္၍
မ်က္ရည္သာလွ်င္ ရႊဲလိမ့္မည္။
ျမန္မာျပည္၀ယ္ ထီးစည္တုိ႔မင္း
ပ်က္ယြင္းပါပေကာ သုိ႔စိတ္ေစာလွ်က္
ေဘာ … အုိရဲသား တက္လူမ်ားတုိ႔
တရားသံေ၀ ယူေလ႐ံုျဖင့္
တက္ခြင့္မနီး ေဘးႀကီးနီး၍
ပုတီးအဖတ္တင္ က်န္လိမ့္မည္။
အေဟာင္းပ်က္လွ်င္ အသစ္ျပင္ေလာ့
အျမင္က်ယ္၍ ပညာေမြ႕ေလာ့
ယေန႔လူငယ္ ေနာင္၀ယ္လူႀကီး
သင္လည္းတစ္ဦး သားထူးသားျမတ္
ျဖစ္အပ္ရာသည္ ေရွ႕သုိ႔ရည္၍
ငုိျမည္မတ
သခၤါရဟု စိတ္ကမေစာ
ေလာေလာဆယ္ဆယ္ ဒုကၡနယ္ကုိ
ကယ္တင္ႏုိင္ၾကပါေစသတည္း။



အပ္ေရႊနဖား
ထုိးေသာ္တဲ့ ထုိးေသာ္
ႀကိဳးေခ်ာ္လုိ႔သြား။
အမယ္အုိ အျမင္ကတ္တယ္
အပ္ေရႊနဖား။



ဖားျပဳတ္မ
မ်က္လံုးငယ္ေၾကာင္
ကုိယ္ေရာင္ ျပာမြဲႏွင့္
ဗုိက္ရြဲေလေသး
ဖားဖုိကမူ
ၾကည့္ရင္း လြန္ၾကည္ျဖဴလုိ႔
ဇမၺဴမွာ သည္လုိေမ့ကုိ
ေတြ႕ဖုိ႔ပံုေ၀း ...။

ထိက႐ုန္းပင္ အပ်ိဳျဖန္း
ခရမ္းေရာင္ ေငြမႈန္လဲ့ႏွင့္
ႏြဲ႔ပါဘိ သူ႔ဟန္သြင္
ဆြတ္ခ်င္လုိ႔ ေမး
ထိစမ္းႏွင့္ေလ
ေပြလာယင္ တကယ္မုန္းပါငဲ့
႐ုန္းလုိက္မယ္ေလး....။

အ႐ူး

သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ထဲက
“အခ်စ္က ဘာမွအေရးမႀကီးဘူး” စာသားကုိ
ခင္ဗ်ားနားစြန္းနားဖ်ား ၾကားဖူးမယ္မွန္း
ကၽြန္ေတာ္သိတယ္
ဒါေပမယ့္ အဲဒီသီခ်င္းအတုိင္း
ခင္ဗ်ားလုိက္နာက်င့္ႀကံမယ္မွန္းလည္း
ကၽြန္ေတာ္သိပါတယ္
ကၽြန္ေတာ့္ႏွလံုးေရာဂါကုိ ကုေပးၿပီး
ကၽြန္ေတာ့္ႏွလံုးေရးရာကုိ မသိလုိက္တဲ့
ဆရာ၀န္မမရယ္
“ေဆးလိပ္ေသာက္တတ္သလား” ခင္ဗ်ားအေမးကုိ
“အရင္က ေသာက္တယ္
အခု ခင္ဗ်ားကုိ ခ်စ္မိလုိ႔ မေသာက္ေတာ့ဘူး”လုိ႔
ေျဖခ်င္ခဲ့တယ္
ဆရာ၀န္မမေရ
ကၽြန္ေတာ္ ခင္ဗ်ားကုိခ်စ္တယ္
ကၽြန္ေတာ္ ခင္ဗ်ားကုိ ေျခသုတ္ပုဆုိးလုိခ်စ္တယ္
ကၽြန္ေတာ္ ခင္ဗ်ားကုိ ေႁမြစြယ္က်ိဳးလုိခ်စ္တယ္
ၿပီးေတာ့
ခင္ဗ်ားဟာ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ကုိယ္ေငြ႕ေႏြးေႏြးေလးျဖစ္တယ္
ခင္ဗ်ားဟာ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ရင္ခုန္သံ ေႏွးေႏွးေလးျဖစ္တယ္
ခင္ဗ်ားဟာ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ခုိင္ၿမဲတဲ့ နံ႐ုိးတစ္ေခ်ာင္းျဖစ္တယ္
ခင္ဗ်ာဟာ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ေပ်ာ္ဆံုးေနတဲ့ ကုိယ္တစ္ျခမ္းျဖစ္တယ္
ခင္ဗ်ားဟာ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ေလ့လြင့္စိတ္ ဦးတည္ရာျဖစ္တယ္
ခင္ဗ်ားဟာ ကၽြန္ေတာ့္ရ႕ဲ အကုသုိလ္စိတ္ သန္႔စင္ရာျဖစ္တယ္
နားၾကပ္ခ်ိတ္ထားတဲ့ လည္တုိင္ကစလုိ႔
ခင္ဗ်ားကုိ ကၽြန္ေတာ္ ခ်စ္မိတဲ့အေၾကာင္း
ေဟာဒီကဗ်ာက အျပည့္အစံု ေဖာ္မျပႏုိင္ဘူး
လက္သီးဆုတ္မွ်သာရွိတဲ့ ႏွလံုးရဲ႕
ေခတၱ႐ူးသြပ္မႈကုိ
တစ္သက္စာ ခႏၶာကုိယ္က မလုိက္ေၾကာင္း
စာတန္းျပဳစုၿပီး ဘဲြ႕လြန္ေတြ ထပ္ယူလုိက္ပါ
ခင္ဗ်ားကုိယ္ႏႈိက္ကလည္း
ဘက္တီးရီးယားပုိးေတြ ေပပြေနတဲ့လက္နဲ႔
ခင္ဗ်ားႏွလံုးသားကုိ
ဘယ္ေခၽြးသိပ္ခံခ်င္ပါ့မလဲ
တရားမွ်တပါတယ္
ရႊံ႕ေတြနဲ႔ နင္းကြက္မရွိတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ဲ
ခင္ဗ်ားရဲ႕ ေရႊရည္စိမ္ဂုဏ္ထူးေတြ
ဘယ္နစ္မြန္းခံခ်င္ပ့ါမလဲ
ခင္ဗ်ားတရားမွ်တပါတယ္
႐ႈမိရင္ ႐ိႈက္မသြင္းရဲတဲ့
ကၽြန္ေတာ့္ငယ္စဥ္ေတာင္ေက်းကုိ
ခင္ဗ်ားရြံရွာေနမယ္ဆုိရင္လည္း
ခင္ဗ်ားတရားမွ်တပါတယ္
ခင္ဗ်ားတုိ႔ ေလာကနဲ႔ ႏႈိင္းစာရင္
အမႈိက္တစ္စလုိ ေဟာဒီဂ်စ္ပစီရဲ႕
ခင္ဗ်ားအတြက္ စပ္ဆုိတဲ့ ဒီကဗ်ာကုိ
ခင္ဗ်ား ဘယ္လုိမွ ဖတ္မိမွာမဟုတ္လည္း
ခင္ဗ်ား တရားမွ်တပါတယ္
ဆယ္ျပားသာ ထုိက္တန္တဲ့ လူသားအတြက္
တစ္မတ္ေကာက္ရခဲ့လည္း
ဆယ့္ငါးျပားက်ေပ်ာက္ရမွာပဲ မဟုတ္လား
ေနနဲ႔ ကမာၻရဲ႕ တစ္ဘက္ျခမ္းမွာရွိမွ
လ,ဟာ ျပည့္ျပည့္၀န္း၀န္းသာႏုိင္မွာမုိ႔လုိ႔
ခင္ဗ်ားနဲ႔ ေ၀းရာမွာပဲ ကၽြန္ေတာ္ေနပါ့မယ္
ခံစားေနရတာေတြအတြက္လည္း
တစ္ခါက သူတပါးအသည္းကုိ
အလဟႆခြဲဖူးေလေသာေၾကာင့္တည္းလုိ႔
ႀကိတ္မွိတ္ေျဖသိမ့္ပါမယ္
ေႏြမုိးေဆာင္း စကၠန္႔လုိျမန္ေအာင္
လွႏုိင္ရက္လြန္းပါေပတဲ့
ထင္းထင္းေပၚမ်က္ရစ္ကေလး
ေဖြးေဖြးႏုနားရြက္ေလး
ႏွစ္ထပ္ႏႈတ္ခမ္းထူထူေလး
ေက်ာဘက္ခ်စည္းထားတဲ့ ဆံစုေလးဆီ
xxxxx ဆုိတ့ဲ ဖုန္းနံပါတ္ကုိ
မဆက္ရလည္း ဘာမွ မျဖစ္ဟန္ေနေတာ့မယ္
လက္ဟန္ေျခဟန္နဲ႔ နဖူးက ဆံႏြယ္ေလးကုိ ဆြဲဆြဲၿပီး
ဖုန္းကုိင္တတ္တဲ့ ခင္ဗ်ားကုိ
စိတ္ထဲႂကြယ္၀စြာ
ျမတ္ျမတ္ႏုိးႏုိးပုိင္ဆုိင္ေနေတာ့မယ္။

Sunday, October 11, 2009

သက္ေသ

စကားလံုးေတြနဲ႔ ဘ၀ကုိ
ခ်ဳပ္႐ုိးလုပ္ထားလည္း
ဉာဏ္နည္းတဲ့သူေတြ ယံုမွာပဲ
အဘိဓာန္ကုိ အံစာတံုးလုပ္ႏုိင္ရင္
ခင္ဗ်ားတုိ႔ လည္တာေလာက္ေတာ့
သနားသေပါ့
ကံၾကမၼာနဲ႔ လက္ရည္တူ မတူ
သူမသိခဲ့ေပမယ့္
ဘီလူးဆုိတဲ့ သီခ်င္းလည္း
ပန္းပြင့္ေစႏုိင္ေၾကာင္း သူသိတယ္
ကုိယ္ခ်လုိက္ရတဲ့ သက္ျပင္းကုိ
ကုိယ္ယံုၾကည္ၾကတဲ့တစ္ေန႔
ခင္ဗ်ားတုိ႔
မ်က္ရည္အစစ္ေတြ မက်မိေစနဲ႔။

Tuesday, October 6, 2009

ေျပာင္းလဲမႈ သီအုိရီ

အက်င့္စာရိတၱပုိင္းမွာ
ပထမေတာ့ လူက အက်င့္ကုိ ဖန္တီးတယ္
ေနာက္ေတာ့ အက်င့္က လူကုိဖန္တီးတယ္
ခ်စ္ေမတၱာပုိင္းမွာေတာ့
ကမာၻအစပုိင္းမွာ အခ်စ္က လူကုိဖန္တီးတယ္
ခုခ်ိန္မွာေတာ့ လူက အခ်စ္ကုိ ဖန္တီးတယ္
ေကာင္ေလးေတြလည္း
ငါးမွ်ားခ်ိတ္က အစာျဖစ္ခ်င္လာတယ္
ေကာင္မေလးေတြလည္း
တစ္ကုိယ္ေရစာ ပင့္ကူအိမ္ေလးရက္ဖြဲ႕တယ္
အဲဒီမွာေတာ့
လာဟပ္မိတဲ့ ငါးျဖစ္ျဖစ္
ေႏွာင္မိတဲ့ အင္းဆက္ေကာင္ျဖစ္ျဖစ္
အခ်စ္သက္တမ္း ရွည္ၾကာခိုင္ၿမဲဖုိ႔အတြက္
အၿမီးေလးေတာ့ နည္းနည္းရွည္ရမယ္။