Sunday, January 31, 2010

ငါတုိ႔အခ်စ္က ခ်စ္ဖုိ႔ေကာင္းတယ္

ငါက အခ်စ္ဆုိတာကုိ
ခဏခဏ ရယ္သြမ္းေသြးတတ္တယ္
ဒါ လူလိမ္လူညာေတြရဲ႕ ကိစၥဆုိၿပီးေတာ့ေပါ့
ဒီလုိ ခပ္ေပါ့ေပါ့ေလးပဲ သေဘားထားခဲ့တယ္

၀တၳဳထဲလုိ ေျပာရရင္ တစ္ေန႔သ၌ မွာေပါ့ဗ်ာ
လျပည့္၀န္းပမာ မ်က္၀န္းမ်ားႏွင့္ စာမ်က္ႏွာတစ္ခုသည္
ကၽြႏ္ုပ္၏ ေလးလံေနေသာရက္စြဲမ်ားအား
ေ၀းသထက္ေ၀းေသာ အေ၀းသုိ႔ ဆြဲေခၚသြားခဲ့ေတာ့သည္ေပါ့။

ဒါေပမယ့္ ခုေတာ့ ကဗ်ာေလးလုိ ေျပာရရင္
အနာဂတ္သစ္တစ္ခုဟာ အေတာင္ပံမ်ားစြာႏွင့္
ရင္ထဲ ပ်ံသန္း၀င္ေရာက္လာခဲ့တာ
Facebook စာမ်က္ႏွာကတဆင့္ ေဟာဒီရင္ထဲအထိေပါ့

ခု ေဆးလိပ္ေတြလည္း ေလွ်ာ့ေသာက္လာမိတယ္
တစ္ေယာက္တည္းေနရင္း သီခ်င္းေလး ညည္းတတ္လာတယ္
ေမ့ထားတဲ့ မနက္ျဖန္ကုိ စဥ္းစားတတ္လာတယ္
ငါ မမုိက္ေတာ့ဘူးလုိ႔ ဆံုးျဖတ္မိတာလည္း ခဏခဏပဲ

အစိမ္းႏုေရာင္ အ၀ုိင္းေလးကတစ္ဆင့္
စိတ္ဆုိးဟန္ေလးေဆာင္ၾက စိတ္ဆုိးေျပေအာင္ေခ်ာ့ၾက
စိတ္ကူးယဥ္ကမာၻငယ္ေလးတစ္ခု တည္ေဆာက္ၾက
ဒီလုိနဲ႔ အြန္လုိင္းမွာ ေမတၱာတရားေတြ ေ၀မွ်ခဲ့ၾကတယ္။

သူက ကၽြန္ေတာ့္ကုိ “ခ်စ္တယ္ေနာ္” လုိ႔ေျပာလာတဲ့အခါ
ကၽြန္ေတာ္ေလ အခ်ိန္ေတြအားလံုးကုိ ရပ္ထားခ်င္လုိက္တာေလ
ကၽြန္ေတာ္ သူ႔ကုိ “အရမ္းခ်စ္တယ္” လုိ႔ ေျပာတဲ့အခါလည္း
သူၾကည္ႏူးၿပီးၿပံဳးေနမွာဆုိတာကုိ ေတြးၿပီးသိေနခဲ့တယ္။

အခ်စ္ကုိ အခ်စ္နဲ႔ခ်စ္တ့ဲ အခ်စ္ဆုိတာ
ေဟာဒီကမာၻမွာ သူနဲ႔ငါ ႏွစ္ေယာက္တည္းရွိတာကြလုိ႔
႐ုိမီယုိဂ်ဴးလီးယက္ ရွင္ေမြးလြန္းမင္းနႏၵာဆုိသူေတြကုိ
ဟားတုိက္ၿပီး အေဟာင္းဆုိင္ထဲ ေရာင္းစားလုိ႔ရတယ္။

ကၽြန္ေတာ္က ကုိယ့္အမိေျမေလးမွာ လြမ္းေနရပံုက
သူ႔ေနေရး ထုိင္ေရးမွာ စားေရး ေသာက္ေရး
က်န္းမာေရးႏွင့္ ဆက္ဆံေရးေတြမွာ အဆင္ေျပပါ့မလားလုိ႔
ပူပူပင္ပင္ စူးစူးနင့္နင့္ လြမ္းရတာ ရွိတယ္။


အားလံုးကုိ သန္႔ရွင္းမြန္ျမတ္စြာ ေၾကျငာႏုိင္တာက
ငါတုိ႔အခ်စ္မွာ ေမးခြန္းမပါဘူး၊ သံသယမပါဘူး
ဘာမွ မစြန္းႏုိင္တဲ့ အျဖဴထည္တစ္ခုတည္းပါတယ္
ဒါေၾကာင့္ ငါတုိ႔အခ်စ္က ခ်စ္ဖုိ႔ေကာင္းတယ္။

Friday, January 29, 2010

မင္းကုိငါမသိဘူး၊ ဒါေပမယ့္ မင္းကုိငါခ်စ္တယ္

မ ဆုိတဲ့ သူမကုိ ခ်စ္လုိက္တာ
ဘာေၾကာင့္ခ်စ္လဲ တဲ့။
ခုထိ စဥ္းစားလုိ႔ မရေသးေပမယ့္ ခ်စ္တယ္
မရ႕ဲစ႐ုိက္ဟာ ထူးျခားတယ္
တခ်ိဳ႕ ရင္းေတာင္ မရင္းႏွီးဘူး
႐ုိ႐ုိေသေသေလး စႏႈတ္ဆက္တယ္
မဂၤလာပါ အစ္ကုိ ကေနစလုိ႔
asl မွာဆက္ၿပီး အိမ္သာ ဘယ္ခ်ိန္တက္လဲ အထိေမးတယ္
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ မ,ဟာ အဲဒါေတြကုိ မေမးခဲ့ဘူး
“မင္းကုိ ငါမသိဘူး၊ ဒါေပမယ့္ မင္းကုိ ငါခ်စ္တယ္” တဲ့
အရမ္းၾကည္ႏူးရတယ္။ အရမ္းရင္ခုန္ရတယ္။ အရမ္းပဲ ေပ်ာ္ရပါတယ္
ကၽြန္ေတာ္ မရင္းႏွီးဖူးလုိ႔ပဲလား ကၽြန္ေတာ္ မရႏုိင္လုိ႔ပဲလား
မသိတဲ့ ရာထူး စည္းစိမ္ ဂုဏ္သိန္ေတြ ျဒပ္ေတြ
အေဆာင္အေယာင္ေတြကုိ ဘာမွ မေမး မစမ္းဘဲ “ခ်စ္တယ္” တဲ့
အခုထိ လက္ခ်ည္းဗလာေနရတဲ့ဘ၀ကုိ မက္ေမာေနေသးတဲ့
အထီးက်န္ဆန္ဆန္ သြားခ်င္ရာသြား လာခ်င္ရာလာ
အိပ္ခ်င္ရာအိပ္ ေနခ်င္ရာေနဘ၀ကုိ ခံုမင္ေနေသးတဲ့ ကၽြန္ေတာ္အေၾကာင္းကုိ
တစိုးတစိမွ မသိဘဲ ခ်စ္တယ္တဲ့
တုိင္းျပည္ႀကီး သာယာတဲ့တစ္ေန႔က်ရင္
ပါးစပ္ထဲ ငံုၿပီးေတာ့ကုိ ခ်စ္ပစ္လုိက္မယ္
ဂုဏ္သေရရွိ လူႀကီးမင္းေတြ မၾကခဏ ခ်ီးက်ဴးၾကၿပီး
ကၽြန္ေတာ္ကုိယ္တုိင္ မက္မက္ေမာေမာ ခံယူခ့ဲတဲ့
“ဒီေကာင့္အေၾကာင္းေတာ့ ေျပာမေနပါနဲ႔” ဆုိတဲ့
ဂုဏ္သိကၡာပုိင္ရွင္ေလးအေၾကာင္း မစံုစမ္းတဲ့မကုိ ခ်စ္တယ္
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ၀မ္းနည္းမဆံုးဖြယ္ ေန႔ရက္ေတြကုိ
သနားသျဖင့္ တစ္ခ်က္ကေလးမွ မပါဘဲ
ခ်စ္႐ံုသက္သက္နဲ႔ ခ်စ္ခဲ့တဲ့ မကုိ
ဘယ္လုိ ျပန္ေပးဆပ္ရေတာ့မယ္မွန္း မသိတဲ့အခ်စ္နဲ႔ ခ်စ္တယ္

Thursday, January 28, 2010

ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္း

သူမကုိ ေျပာစရာဆုိလုိ႔
၀ါက်က တစ္ေၾကာင္းတည္း ရွိတယ္
ေျပာလု႔ိပဲ မၿပီးလည္း မၿပီးႏုိင္ဘူး
“မင္းကုိ ခ်စ္တယ္”။

ကၽြန္ေတာ့္ႏွလံုးသားကုိ ကၽြန္ေတာ္
ပါးစပ္ပိတ္ၿပီး ႐ုိက္မစစ္ခဲ့ပါဘူး
သူကုိယ္တုိင္ လာေရာက္ၿပီး
အခ်စ္ေတြကုိ ၀န္ခံသြားခဲ့ပါတယ္
“သူမကုိ အ႐ူးအမူးခ်စ္ေနတာပါ” တဲ့။

သူမကုိယ္ သူမ “မ” ဆုိတဲ့ နာမ္စားရယ္
သူမက သူ႔ကုိသံုးတဲ့ “နင္” “မင္း” “ေမာင္” နာမ္စားရယ္
စိတ္ကုိ တစ္လမ္းသြားေမာင္းႏွင္ေတာ့တာပဲ
ခ်စ္တဲ့စိတ္နဲ႔ ဒုကၡကုိ အဆက္အသြယ္ ျဖတ္လုိက္တယ္
ေလာကရဲ႕ အစိတ္အပုိင္းအားလံုးဟာ
သူမကုိခ်စ္တဲ့စိတ္နဲ႔ လင္းေတာက္ေနတယ္
ဘာအာဏာရွင္မွာ လာမျဖတ္ေတာက္ႏုိင္ခဲ့ဘူး
ဟာေနတဲ့ ဟာကြက္ေတြဟာလည္း
အခ်စ္က ၀င္ေရာက္ျဖည့္စြက္ေပးခဲ့တယ္
ပတ္သက္သမွ် အပုိင္းအစေတြ အားလံုးဟာ
အခ်စ္ေၾကာင့္ အသံုး၀င္ခဲ့ပါေပါ့လား။

..........................
ကၽြန္ေတာ့္ရ႕ဲ တစ္ဦးတည္းေသာ follower ကုိ ရည္ရြယ္ပါသည္။

Monday, January 25, 2010

ေမြးေန႔ က်င္းပမယ္

ဒီအခ်ိန္က
ညေန ေန၀င္ရီတေရာဆုိလား
ဒါဆုိ ဒီအခ်ိန္က
ငါ့ကုိ ေမြးတဲ့ အခ်ိန္ေပါ့

ဒီေန႔က
အဂၤါေန႔လား
ဒါဆုိ ဒီေန႔က
ငါ့ကုိ ေမြးတဲ့ေန႔ေပါ့

ဒီလက
ေအာက္တုိဘာလလား
ဒါဆုိ ဒီလက
ငါ့ကုိ ေမြးတဲ့လေပါ့

ဘာ
ဒီႏွစ္က ႏွစ္ေထာင့္တစ္ဆယ္ ဟုတ္လား
ဒါဆုိ ငါ့ကုိေမြးတဲ့ႏွစ္က မေရာက္ေသးဘူးေပါ့
ေအးကြာ ၁၉၇၆ ေရာက္ရင္
ငါ ေမြးေန႔ပြဲကုိ က်င္းပျဖစ္ေအာင္ က်င္းပမယ္။

Sunday, January 24, 2010

တစ္ေယာက္ ႏွလံုးသားမွာ တစ္ေယာက္

မျဖစ္ႏုိင္တာေလးေတြကုိ ျဖစ္ေအာင္စိတ္ကူးယဥ္ၿပီး
တစ္ေယာက္ ႏွလံုးသားမွာ တစ္ေယာက္
စကားေလးေတြနဲ႔ မဟာတံတုိင္းတည္ေဆာက္
ငါတုိ႔ အခ်စ္ပြင့္ေလးေတြ ေကာက္ခဲ့ၾကတယ္
ခ်စ္သူေရ...
သီခ်င္းေလးေတြ တုိးတုိးညည္းရင္း
အဲဒီအခ်စ္ပြင့္ေလး သိန္းသန္းမက ပြင့္ေစမယ္ေနာ္။

ေ၀းကြာျခင္းရဲ႕ အနီးဆံုးေအာက္
တစ္ေယာက္ ႏွလံုးသားမွာ တစ္ေယာက္
ယံုၾကည္မႈေတြနဲ႔ ကမာၻငယ္တစ္ခု တည္ေဆာက္
ငါတုိ႔ အမုန္းမဲ့ေနရာေလးဆီ ေရာက္ခဲ့ၾကတယ္
ခ်စ္သူေရ...
စပ္မိတဲ့ ကဗ်ာကုိ အတူတူဖတ္ရင္း
အဲဒီေနရာေလး ဘာအေၾကာင္းနဲ႔မွ ေသြးမစြန္းေစဘူးေနာ္။


.............................................................................
ကတ္သီးကတ္သတ္နိုင္ေသာ ဂ်စ္ကန္ကန္နိုင္ေသာ အလြန္အင္မတန္ေခါင္းမာေသာ အားမနာတတ္ေသာ ကိုယ္ခ်င္းစာတရားမရွိေသာ နုလံုးသားနဲ႕ “မ”တစ္ေယာက္ သုိ႔

အသည္းစြဲ ကဗ်ာဆရာ (၃)

ဒီမနက္ ကမာၻႀကီးကုိ နားေထာင္အၿပီး
ငါ ကမာၻႀကီးထဲ ခုန္အဆင္းမွာေပါ့
မ်က္ႏွာသစ္ရမယ္
သြားတုိက္ရမယ္။

သြားတုိက္ရမယ္! ။

အဲဒီမွာ ...
ငါ ဆတ္ခနဲ က်င္စက္ထိသလုိ
ငါ ခုပဲ အဲဒီျပကြက္ကုိ ျပန္ၾကည့္ရသလုိ အမွတ္ရရ
သူမရ႕ဲ “သြားတုိက္ပံု” သ႐ုပ္ေဆာင္ျပကြက္ကေလး။

သူမဟာ
သြားတုိက္ခဲ့
သြားတုိက္ၿပီး ပလုပ္က်င္း
ပလုပ္က်င္းၿပီး ပလုပ္ကုိ
ၿမိဳခ်လုိက္တယ္။

ၿပီ။ သူမရဲ႕ ဓာတ္ပံု
သူမရဲ႕ KAWABATA MAMIKO ဆုိတဲ့အမည္
သူမရဲ႕ ေကာက္ႏုတ္ခ်က္
ငါ ဖတ္ရတယ္။

ငါ အႏုပညာရွင္ မဟုတ္ဘူး
ငါ အလုပ္သမ ျဖစ္တယ္ ...တဲ့

ဒီကဗ်ာဖတ္မိတဲ့ မိတ္ေဆြ
ခင္ဗ်ား သြားတုိက္ၿပီးပါၿပီလား။


ေအာင္ခ်ိမ့္

Thursday, January 21, 2010

အေပါင္ဆံုး ညမ်ား

သတိထားၾကပါဦး အတၱစြန္းေတြ တက္နင္းမိၾကရင္
ငါး႐ုိးစူးတာ အစာနင္တာနဲ႔ မတူဘူး
ဒီႏွစ္အရမ္းေအးတယ္၊ အရမ္းေအးေတာ့
ေတာင္သူလယ္သမားေတြက ေျပာၾကတယ္
အပင္ေတြ ေသကုန္တယ္ အရြက္ေတြ ေျခာက္ကုန္တယ္တဲ့
ဒီအခ်ိန္ဟာ ငါတုိ႔အတြက္ ေဆာင္းတြင္းျဖစ္တယ္ေလ
အလင္းကုိ ကုိယ္တုိင္လည္းရခ်င္
အလင္းကုိ သူတပါးကုိလည္း ရေစခ်င္တဲ့
ငါတုိ႔ဘ၀ေတြဟာ ဒီအခ်ိန္မွာ နင္းျပားပဲ
ဓူ၀ံၾကယ္ကုိ ေတာင္ဘက္ ေရႊ႕ရသလုိ ပင္ပန္းတယ္
ခုထိ ဘယ္သူမွလည္း ေတာင္နဲ႔ေျမာက္ မ်က္စိလည္မေျပဘူး
ကုိယ့္ဦးေခါင္းကုိ လံုၿခံဳတဲ့ေနရာမွာထားၿပီး
လႈပ္ရွားတတ္တဲ့ ကုိယ္တစ္ခုခ်ည္းနဲ႔ ေနရျခင္း...တဲ့
ဒီကလံုးေတြ ပုိအပြားျမန္တယ္ထင္တာပဲ
အဘိဓာန္ထဲ မထည့္သြင္းႏိုင္တဲ့ ၀ါက်ေတြ
ခုတ္ရာတျခား ရွရာတျခားနဲ႔ မွားမွားပြင့္တယ္
ဒဏ္ရာက သိပ္မနက္ဘူးလုိ႔ ယူဆမေနၾကနဲ႔
အတြင္းက အ႐ုိးေတြရဲ႕ပုပ္နံ႔ေတာင္ ရတယ္

Wednesday, January 20, 2010

အမႈတဲြအမွတ္ ၁၅၀၀

ေဟာဒီ ဂလုိဘယ္လုိက္ေဇးရွင္းမွာ
ငါတုိ႔နီးရင္လည္း ငါတုိ႔နီးတယ္
ငါတုိ႔ ေ၀းရင္လည္း ငါတုိ႔ေ၀းတယ္
ဒီအမႈတြဲမွာေတာ့ မွားဖုိ႔ သက္သက္ခ်ည္းပဲ
မုန္းဖုိ႔ သိပ္ေကာင္းၿပီး
ေစာင့္စည္းမႈေတြ ပ်က္စီးေနတဲ့ေကာင္က
ငါ့ရဲ႕ မွည္းေမွာင္ေမွာင္ ေကာင္းကင္ကုိ ေဆးလာဆုိးတယ္
စိတ္ဆုိးတယ္ သိပ္စိတ္ဆုိးတယ္
ပုိဆုိးတာက
ဘယ္ဘက္ရင္အံုကုိ ေဖာက္ခြဲကစားနည္းကုိမွ
ေလာင္းေၾကးအမွားေတြနဲ႔ လာစိန္ေခၚတာပဲ
အဲဒီလုိ မွတ္ခ်က္မ်ိဳးနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ဟာ
ခင္ဗ်ားရဲ႕ မ်က္မွန္ေအာက္ကတစ္ဆင့္
ခင္ဗ်ားရဲ႕ မ်က္၀န္းေအာက္ ရီေ၀ေ၀ဒဏ္ရာကတစ္ဆင့္
အ႐ူးေထာင္မွာ အမႈတြဲအမွတ္ ၁၅၀၀ နဲ႔ ေထာင္က်တယ္
ေႏြမွာ ေႏြမရွိရင္ျဖစ္ျဖစ္ ေဆာင္းမွာ ေဆာင္းမရွိရင္ျဖစ္ျဖစ္
မုိးမွာေတာ့ ငါ့မ်က္ရည္နဲ႔ ရာသီတစ္ခု ရွိႏုိင္လိမ့္မယ္
ခ်ိတ္ဆက္မႈမွားေနတဲ့ အခ်စ္မွတ္တုိင္ဦးမွာ
ေရာက္မလာမယ့္ ဘတ္စ္ကားကုိ ေစာင့္ရင္း
ေဆးဖက္မ၀င္တဲ့ အသီးတစ္မ်ိဳး စုိက္ၾကတာေပါ့။

စိတ္ စိတ္ စိတ္

ေသြးတစ္စက္
သုိ႔မဟုတ္
မ်ိဳးဆက္တစ္ဆက္
ဆက္လက္တည္ၿမဲသြားဖုိ႔
ဓားလက္နက္မလုိဘူး
ခပ္ထက္ထက္ စိတ္ေတြရွိရင္ ရၿပီ။

မွတ္တမ္းမွတ္ရာ တစ္ခု
သုိ႔မဟုတ္
လူမ်ိဳးစိတ္တစ္ခု
ဆက္လက္စုစည္းေနဖုိ႔
ေသနတ္လက္နက္မလုိဘူး
ခပ္ထက္ထက္စိတ္ေတြရွိရင္ ရၿပီ။

မ်ိဳးဆက္တစ္ခု
သုိ႔မဟုတ္
သမုိင္းတစ္ခု
ကမၻာသက္နဲ႔အမွ် တည္ဖုိ႔
ႏ်ဴလက္နက္ေတြ မလုိဘူး
ခပ္ထက္ထက္စိတ္ေတြရွိရင္ ရၿပီ။

၂၀၀၉ ခုႏွစ္၊ ပအုိ၀္းအမ်ိဳးသားေန႔အတြက္ စပ္ေပးဖူးတဲ့ ကဗ်ာပါ။

Monday, January 11, 2010

အေမြ

တစ္သက္လံုး တစ္ဘ၀လံုး
ႀကိဳးစား ထမ္းေဆာင္လာခဲ့ၾကတ့ဲ
တာ၀န္အမွားေတြက အားျပင္းေတာ့
လမ္းေဘးနံရံမွာ ေသြးနဲ႔မႈတ္ထားတဲ့
အမွန္ေတြက မႈန္၀ါးကုန္ၿပီေပ့ါ

ငါ ဟုတ္မွ ဟုတ္ပါ့မလား အေတြးနဲ႔
ခရီးဆက္လာၾကတာ ၾကာၿပီဆုိေတာ့
သကၠရာဇ္ေတြသာကုန္သြားတယ္
ပန္းတုိင္က ရွာမရေသးဘူးေပါ့

အ႐ုိးထဲ စိုက္၀င္ေနတဲ့
“ျဖစ္တတ္ပါတယ္”သေဘာေတြကလည္း
နိစၥတရား တစ္ပုဒ္ျဖစ္ခဲ့ေလေတာ့
ကုိးရာမဲ့ဘ၀ကုိ အသားက်ၿပီေပါ့

“မပူပါနဲ႔
တစ္ေန႔ေန႔ေတာ့” ဆုိတဲ့စကားေတြကုိလည္း
သားစဥ္ေျမးဆက္ လက္ဆက္ကမ္းရင္း
ဒီအေမြကုိပဲ ဆက္ဆက္ခ်န္ရၿပီေပါ့။